
GİRİŞ ve AMAÇ: Meslek hastalıklarının sayısını, nedenlerini ve ciddiyetini bilmek önlemenin temelidir. Meslek hastalıklarında hastalığa özgü olan etken işyeri ortamında bulunmaktadır ve bu etkene maruziyet olmadığında hastalığın gelişmeyeceği kabul edilir. Ülkemizde yayınlanan istatistikler meslek hastalıklarının tanısında yasal, idari ve yapısal yetersizlikler olduğunu açıkça göstermektedir. Meslek hastalıkları bildirimi zorunlu hastalıklar grubundadır. Türkiye’de meslek hastalığı tanısı alan gerçek çalışan sayısı, meslek hastalığı tanıları ve mesleki özellikler halen belirsizliğini korumaktadır. Ülkemizde mevzuatta meslek hastalığı bildirimi yapmak üzere yetkilendirilmiş hastaneler belirlenmiştir. Çalışanlar yetkilendirilmiş sağlık hizmeti sunucularına farklı şekillerde başvurabilir. Bu çalışmada, meslek hastalıkları alanında referans bir üçüncü basamak sağlık kuruluşunda bir yıllık sürede konulan meslek hastalığı tanılarının ve hastaların genel özelliklerinin dağılımının belirlenmesi amaçlanmıştır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu tanımlayıcı çalışmanın evrenini 01.10.2021 ile 01.10.2022 tarihleri arasında Ankara Atatürk Sanatoryum Eğitim ve Araştırma Hastanesi Meslek Hastalıkları Kliniğine meslek hastalığı ön tanısı ile başvuran hastalar oluşturmaktadır. 1 yıllık süre içinde başvuran 18-75 yaş arası 275 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Veri elde edilmesinde hastaların dosyalarının retrospektif olarak incelenmesinin yanı sıra meslek hastalıkları uzmanları ve araştırma görevlileri tarafından hasta ile yüz yüze görüşme sırasında doldurulan meslek hastalığı hasta takip formu kullanılmıştır.
BULGULAR: Bir yıl içinde başvuran 275 hastanın 214 (%77,8)’üne meslek hastalığı tanısı konuldu. Kalan 61 hastanın 8 (%13,1)’ine işle ilişkili hastalık tanısı konmuştur. Meslek hastalığı ön tanısı ile değerlendirilen hastaların en sık başvuru nedenleri bel ağrısı (%35,6), nefes darlığı (%33,8) ve boyun ağrısı (%15,7) idi. Meslek hastalığı tanısı konulan hastaların 125 (% 58,4)’ inde mesleki akciğer hastalığı, 90 (%42,1)’ında mesleki kas-iskelet sistemi hastalıkları, 26 (%12,1)’sında ağır metal maruziyeti, 15 (%7)’inde gürültüye bağlı işitme kaybı ve 2 (%0,9)’sinde mesleki kanser tespit edilmiştir.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Sonuç olarak, çalışmamızda mesleki maruziyetlerden en sık etkilenen solunum sisteminin hastalıkları (en sık pnömokonyoz ve mesleksel astım) ve kas iskelet sistemi hastalıkları (en sık lumbal disk hernisi ve karpal tünel sendromu) en sık görülen meslek hastalığı grubudur.
Anahtar Kelimeler: Meslek hastalığı, pnömokonyoz, kas- iskelet sistemi hastalıkları
INTRODUCTION: Knowing the number, causes and severity of occupational diseases is the basis of prevention. In occupational diseases, the specific agent of disease is present in workplace environment, and it’s assumed that the disease will not develop without exposure to this agent. Statistics published in our country clearly demonstrate the legal, administrative, and structural deficiencies in the diagnosis of occupational diseases. Occupational diseases are in the group of diseases that must be reported. The actual number of workers diagnosed with occupational diseases in Türkiye, their diagnoses, and their occupational characteristics remain unclear. In our country, hospitals authorized to report occupational diseases are designated in the legislation. Paitents can contact authorized healthcare providers through various methods.This study aimed to determine the distribution of occupational disease diagnoses and general characteristics of patients made over a one-year period at a reference tertiary healthcare institution in the field of occupational diseases.
METHODS: The universe of this descriptive study consists of patients who applied to the Occupational Diseases Clinic of Ankara Atatürk Sanatorium Training and Research Hospital with a preliminary diagnosis of occupational disease between 01.10.2021 and 01.10.2022. 275 patients between the ages of 18-75 who applied in a 1-year period were included in the study. In addition to retrospective review of patients files, occupational disease patient follow-up form filled out by occupational disease specialists and research assistants during face-to-face interviews with the patients was used to obtain data.
RESULTS: Of the 275 patients admitted in one year, 214 (77.8%) were diagnosed with occupational diseases. 8 (13.1%) of the remaining 61 patients were diagnosed with work-related diseases. The most common causes of admission in patients evaluated with a preliminary diagnosis of occupational diseases were back pain (35.6%), shortness of breath (33.8%), and neck pain (15.7%). Of the patients diagnosed with occupational diseases, 125 (58.4%) had occupational lung disease, 90 (42.1%) had occupational musculoskeletal diseases, 26 (12.1%) had heavy metal exposure, 15 (7%) had noise-induced hearing loss, and 2 (0.9%) had occupational cancer.
DISCUSSION AND CONCLUSION: As a result, respiratory system diseases (pneumoconiosis and occupational astma) and musculoskeletal system diseases (lumbar disc herniation and carpal tunnel syndrome) are the most common occupational disease groups in our study.
Keywords: Occupational diseae, pneumoconiosis,, musculosceletal diseases